سبد خرید

شب ادراری در کودکان

شب ادراری در کودکان

ممکن است برای والدین ناراحت کننده باشد, اما شب ادراری یک مشکل رایج در بین کودکان است. برخی از کودکان از روزی که به دنیا می آیند دچار شب ادراری هستند و برخی دیگر می توانند چندین ماه یا چند سال شب ادراری نداشته باشند و دوباره شروع به خیس کردن تخت خود کنند.

تقریباً 15 درصد از کودکان در سن 5 سالگی رختخواب خود را خیس می کنند. این تعداد با افزایش سن کاهش می یابد و تنها در 1-2 درصد از کودکان 14 ساله و بالاتر رخ می دهد. پسرها دو برابر دخترها دچار ادرار شبانه می شوند.

شب ادراری بیشتر در کودکانی با تاخیر رشد و مشکلات عاطفی و رفتاری اتفاق می افتد.

چرا کودکان رختخواب خود را خیس می کنند؟

کودکان به دلایل متعددی رختخواب خود را خیس می کنند که درادامه چند مورد از رایج ترین آنها آورده شده است :

  • زمان : برخی از کودکان برای کنترل مثانه خود به زمان بیشتری نیاز دارند.
  • ژنتیک : کودکانی که دچار شب ادراری می شوند اغلب یکی از نزدیکانشان مانند والدین, خاله, عمو یا پدربزرگ و… نیز در سنین پایین تر شب ادراری را تجربه کرده اند, که این موضوع نشان دهنده یک مؤلفه ژنتیکی است.
  • خواب: کودکانی که خواب آنها به دلیل خروپف, تلویزیون یا حیوانات خانگی مختل می شود و یا کودکانی که خواب عمیقی دارند, احتمال اینکه دچار شب ادراری شوند بیشتر است.
  • استرس یا تغییرات محیطی: تغییرات بزرگ مانند جابجایی یا به دنیا آمدن یک خواهر یا برادر جدید, یا سایر عوامل استرس زا می تواند منجر به خیس شدن تخت کودک شما شود.
  • دلایل پزشکی: دلایل پزشکی مانند عفونت دستگاه ادراری (UTI), یبوست یا تفاوت در ساختار یا عملکرد بدن مانند کوچک بودن مثانه یا ادرار بیش از حد می تواند از سایر علل شب ادراری در کودکان باشد. علاوه بر این, دیابت نوع 1 می تواند ابتدا به صورت شب ادراری همراه با افزایش تشنگی و ادرار نشان داده شود.

چه کاری می توانیم در مورد شب ادراری فرزندمان انجام دهیم

تقریباً 15 درصد از کودکانی که رختخواب خود را خیس می کنند, یاد می گیرند که در طول شب بدون هیچ مداخله ای خشک بمانند. با این حال, هر چه مدت زمان شب ادراری بیشتر باشد, احتمال اینکه به خودی خود بهتر شود کمتر است. در ادامه چند راهکار ارائه داده می شود که والدین می توانند امتحان کنند:

  • نوشیدنی های قبل از خواب را کاهش دهید و نوشیدنی های کافئین دار را حذف کنید. کافئین باعث می شود که کودکان بیشتر به ادرار کردن نیاز داشته باشند.
  • کودکان را تشویق کنید 15 دقیقه قبل از خواب و دوباره درست قبل از خواب از دستشویی استفاده کنند زیرا ممکن است برخی از کودکان مثانه خود را به طور کامل تخلیه نکنند.

  • مطمئن شوید که کودک شما به اندازه کافی می خوابد.
  • کودک خود را به خاطر شب ادراری تنبیه نکنید زیرا سرزنش و تنبیه بدنی می تواند استرس و احساس شرم را افزایش دهد و همچنین به کودکان بیاموزد که شب ادراری خود را پنهان نکنند و در عوض, از فرزندتان بخواهید تا جایی که می‌تواند در تمیز کردن کمک کند.

  • وسایل الکترونیکی و حیوانات خانگی را از اتاق کودک خود خارج کنید.
  • شب هایی که رختخواب کودک خشک است او را تشویق کنید زیرا این کار برای ایجاد انگیزه و پاداش در کودکان میتواند مفید واقع شود. اگر کودک شما شب ادراری خود را پنهان می کند, می توانید یک برچسب تشویقی برای شب های که رختخواب کودک خشک است و یک برچسب تشویقی دیگر برای گفتن حقیقت در موردشب ادراری به او بدهید.
  • بیدار کردن کودک در نیمه شب برای استفاده از دستشویی می تواند مفید باشد. اگر وقتی آنها را بیدار می کنید رختخواب خیس است آنها را زودتر بیدار کنید و اگر بعد از اینکه آنها را بیدار کردید رختخواب را خیس کردند, بار دیگر دیرتر آنها را بیدار کنید. ممکن است برای یافتن زمان مناسب نیاز به تنظیم داشته باشید.
  • از آلارم های مخصوص شب ادراری استفاده کنید. آلارم شب ادراری معمولاً به لباس زیر کودک شما می‌چسبد یا پدی دارد که کودک شما روی آن بخوابد. هنگامی که گیره یا پد خیس می شود, زنگ هشدار به صدا در می آید یا می لرزد, که به بدن کودک شما می آموزد که در زمان نیاز به ادرار کردن از خواب بیدار شود. اما برای عملی شدن این کار, کودک شما باید بارها و بارها رختخواب را خیس کند تا مغز او یاد بگیرد که برای ادرار کردن از خواب بیدار شود. این گزینه باید آخرین راه حل باشد.

مشورت با دکتر

فقط در صورتی می توانید از دارو استفاده کنید که دارو توسط پزشک تجویز شده باشد. دارو درمانی برای برخی از کودکان خوب عمل می کند اما اغلب پس از توقف در مصرف احتمال بازگشت شب ادراری وجود دارد.

در موارد زیر بهتر است از یک پزشک کمک بگیرید:

  • کودک شما به طور ناگهانی شروع به خیس کردن تخت خود می کند یا پس از حداقل شش ماه خشک شدن مداوم در طول روز دچار ادرار غیر ارادی است بخصوص اگر تغییرات اخیر یا عوامل استرس زا وجود نداشته باشد.
  • بیشتر شب ها با صدای بلند خروپف می کند یا در تنفس دچار مکث یا اختلال می شود.
  • از احساس سوزش یا درد هنگام ادرار شکایت می کند.
  • باید بیشتر ادرار کند.
  • تمایل بسیار بیشتر از حد معمول نسبت به نوشیدن یا خوردن دارد.
  • کودک دارای ورم پا یا مچ پا است.

 


 

دیدگاه‌ها ۰


ارسال تیکت جدید